Ástæðan fyrir því að ég nota orðasambandið “gáfaður jafnaðarmaður” svo mikið er sú að í byrjun bókarinnar segir Þórbergur frá góðum vini sem var ekki alveg með yfirburði jafnaðarstefnunnar á hreinu og trúði blint á frjálsa samkeppni. Þórbergi tókst á einni nóttu að snúa honum til réttrar trúar. Og segir á blaðsíðu 15: “Um morguninn var hann orðinn gáfaður jafnaðarmaður”. Þetta fannst mér, einhverra hluta vegna, voðalega fyndið....veit svei mér þá ekki af hverju!
Þess ber að geta að þessi vinur hans Þórbergs er eini villuráfandi morgunblaðs-sauðurinn sem honum hefur tekist að leiða á réttar brautir um æfina.


posted by Vilborg at 3:01 PM

Eins og ég hef áður sagt er Þórbergur ekki á móti trúnni í sjálfri sér. Hann segir bara að auðvaldið hafi hagnýtt sér, jafnvel búið til, trúarbrögð til að stjórnast með aumingjans öreigana og á því hefur hann andstyggð. En boðskapur Krists er engu að síður góður og Þórbergur vinnur að því, sem gáfaður jafnaðarmaður, að stofnsetja ríki Krists hér á jörðinni.

Kristur oss kennir að bregðast við náungans níði,
að kasta’ ei til baka að grípa’ ei til nokkurra varna.
Að rétta sinn hlut er rótin að eilífu stríði,
ranglætið nærist á” réttlátri hefnd” sinnra barna.
Ólafur Þórðarson

Ef allir mundu taka sér þennan boðskap Krists til fyrirmyndar, þá væri heimurinn betri. En þess í stað ríghalda stjórnvöld í gamla tilvitnun (og ég hef íhaldið grunað um að hafa laumað henni inn í Biblíuna eftir iðnbyltingu)
Auga fyrir auga, tönn fyrir tönn. Og ranglætið heldur áfram að nærast á þessari svokölluðu “réttlátu hefnd”.

posted by Vilborg at 11:49 AM

Til að undirstrika yfirburði jafnaðarstefnunnar segir Þórbergur á bls. 80 að hugsandi maður geti ekki lesið rit jafnaðarmanna án þess að verða sannfærður sósíalisti, nema hann gangi beinlínis af vitinu. Og þar á eftir telur hann upp alla helstu hugsuði sögunnar og flokkar þá með gáfuðum jafnaðarmönnum. Hann segir íhaldið ekki hafa haft neina hugsandi menn í sínum röðum. Ég held að það sé uppeldið sem gerir það að verkum að ég efast ekki eitt andartak um að Þórbergur hafi rétt fyrir sér í þessum málum.
...Best að fylgjast samt betur með óvininum íhaldinu til að vera viss. Eru stjórnmálamenn til hægri jafn andlausir og Þórbergur vill vera láta og ég trúi í blindni?


posted by Vilborg at 2:41 PM

Lútherstrúin er ekki ein um að fá slæma útreið frá Þórbergi. Á bls. 66 segir hann:
“Ef örlagavöldin veittu mér kost á að fá eina einustu bæn mína uppfylta, þá mundi ég biðja á þessa leið: “Drottinn minn og guð minn! Forða oss frá katólskri kirkju!””Því Þórbergur er trúaður, ójá, bara haldinn óstjórnlegri fyrirlitningu í garð trúarbragða. Og þegar ég hugsa út í það sjálf, þá er meira að segja orðið sjálft hálf vafasamt; trúarbrögð! Hverjir eru beittir brögðum? Þeir sem trúa? Maður spyr sig.
Í framhaldi af þessari bæn kemur langur kafli um kaþólska hræsnara. Ég ætla ekki að tíunda hann neitt frekar hér, þetta eru bara ljótar sögur af skinhelgi sjálfskipaðra “þjóna guðs”. Eitt vakti alveg sérstaklega athygli mína, en það er frásögn af konu sem var í klaustri og á að hafa skrifað bók um reynslu sína: Convent Life Unveiled. Ef þessi bók er til þá langar mig að lesa hana því í útlistingum Þórbergs hljómar hún ákaflega viðbjóðsleg og spennandi.

posted by Vilborg at 1:40 PM