Nei, hann er ekki alslæmur, haa? Ég verð að segja frá álafóbíunni hans. Hún er svo fyndin! Þessi fóbía á rætur að rekja til þess þegar hann var smástrákur í sveit. Þá heyrði hann talað um þrjár gerðir af álum; hrökkála, smugála og þorskála, sem voru hver öðrum hættulegri. Og hann þróaði með sér alveg sérstaka hræðslu. Þorði ekki að stíga fæti niður í keldu og sæi hann ál bregða fyrir þá stökk hann inn í hús og fór ekki meira út þann daginn. Og svo dreymdi hann drauminn um ál sem beit í typpið á honum og missti alla náttúru til kvenna greyið. Svona var draumurinn:
“Mig dreymdi, að ég væri á gangi suður Tjarnarbakka eystri. Það var fagurt vorkvöld, heiður himinn og sól að hníga til viðar í vestri. Ég reikaði í hægðum mínum fram við vatnsborðið. Hugur minn mókti í sælli leiðslu. Þetta var óvanalega fagurt vorkvöld. Ég er kominn suður á móts við kvennaskólann. Ég var að virða fyrir mér litaskrautið í kveðldroðanum á vesturhimninum. Þá veit ég ekki fyrri til en upp úr Tjörninni slöngvar sér hrökkáll, bítur í besefann á mér og hangir þar. Ég ætla ekki að reyna að lýsa skelfingunni, sem heltók hverja taug í líkama mínum. Þarna stóð ég stirður á Tjarnarbakkanum eins og steingervingur frá ísöldinni og horfði á helvítis kvikindið leika list sína. Eftir heila eilífð tókst mér einhvern veginn að hrista óvininn af mér. Og ég þaut í dauðans ofboði upp á Laufsáveg. Ég vildi ekki láta þrælinn ná í mig aftur. Í því hrökk ég upp og lofaði guð fyrir lausnina”. Bls. 89-90.

posted by Vilborg at 12:56 PM

Bíddu bíddu! Hvenær komu glasafrjóvganir fyrst til sögunnar?? Þessi bók er skrifuð árið 1950...
Nei nú er ég hætt að velta mér uppúr þessu! Þórbergur hefur enga náttúru til kvenna. Mér finnst það hallærislegt. Og ekkert meira með það!
posted by Vilborg at 9:12 AM

Kynlífsumræðan er vandmeðfarin. Það er svo auðvelt að snúa henni uppí tal um typpi, píkur, brund og ríðingar og glata öllu sem heitir að vera málefnalegur að það hálfa væri nóg! En ég ætla að reyna að stilla mig! Það sem ég vildi sagt hafa er að ég fyrirgef Þórbergi fyrir að hafa afneitað kynlífi. Grundvallarástæðan fyrir því, getnaðurinn, er, eftir allt saman flogin út um gluggan með glasafrjóvgunum. Og börn tíma Þórbergs hafa vísast til kallað kynlíf því nafni að þjóna sínum lægstu hvötum og fundist flott að geta verið án þess. Það sem kom mér á óvart í því samhengi er að Þórbergur er að svo mörgu leyti á undan sínum samtíma. Og svo langt frá því að vera tepra!
Ég er aftur á móti barn kynlífsvæðingarinnar og er alin upp við það að kynlíf sé ein af grundvallarþörfum mannsins. Án þess þrífumst við bara ekki. Og nú hætti ég að tala um kynlíf því ég veit ekkert leiðinlegra en kynlífsumræðu á alvarlegum nótum ...typpi! hahahaaaa...

posted by Vilborg at 3:50 PM